BPUG Projectcommunity

De wereld van projectmanagement verandert razendsnel. Veel organisaties denken nog in tijdelijke projecten, maar werken in werkelijkheid al in een permanente stroom van initiatieven, verandering en transformatie. Wat betekent dat voor prioritering, leiderschap, projectrollen en jouw eigen vakmanschap? Dit artikel biedt prikkelende inzichten die je laten nadenken over de toekomst van ons vak en jouw rol daarin.

Waarom projecten niet meer eindigen — en wat dit vraagt van moderne projectmanagers

Tijdens een recent wereldwijd webinar over het nieuwe HBR‑boek Powered by Projects: Leading Your Organization in the Transformation Age van Antonio Nieto‑Rodriguez werd één ding pijnlijk duidelijk: organisaties zijn al projectgedreven, alleen durven ze dat nog niet altijd hardop te zeggen. De bijna 8.000 geregistreerde deelnemers en ruim 90 vragen uit de chat lieten zien hoezeer leiders worstelen met constante verandering, onduidelijke prioriteiten en een groeiende druk op projectteams.

In dit artikel bundelen we de belangrijkste inzichten uit deze discussie en plaatsen we ze in een bredere context, relevant voor iedere projectmanager, PMO‑professional en programmamanager die de toekomst van ons vak serieus neemt.

1. Projecten zijn niet meer tijdelijk; ze zijn de manier waarop organisaties werken

Een belangrijk inzicht uit het webinar: de traditionele gedachte dat projecten tijdelijk zijn, klopt niet meer met de realiteit. Organisaties opereren in een permanente transformatiestructuur, waarin initiatieven continu doorlopen, teams zich steeds opnieuw vormen en relaties en netwerken blijven bestaan, ook lang nadat een project op papier is gesloten.

Deze visie sluit naadloos aan bij wat Nieto‑Rodriguez in zijn nieuwe boek beschrijft: organisaties evolueren richting de Project-Driven Organization, waarin projecten structureel het hart vormen van strategie, waardecreatie en innovatie.

Reflectievraag voor projectmanagers:
Als projecten niet meer eindigen, hoe ontwerp jij je governance, overdrachtsmomenten en rolverdeling dan anders?

2. Prioriteren betekent soms ook: stoppen — en dat blijft moeilijk

Eén van de thema’s die het meest resoneerde: portfolio‑overload. Veel organisaties hebben te veel “Priority 1”-projecten, gedreven door politiek, zichtbaarheid of opportunisme in plaats van echte waarde.

Het boek benadrukt dat organisaties alleen wendbaar worden als ze “ruthless prioritization” toepassen, het actief stoppen van projecten die weinig toevoegen. Maar dat vraagt volwassenheid, lef en vakmanschap. Voor een projectmanager betekent dit dat je soms de rol van kritische sparringpartner moet aannemen, in plaats van uitvoerder van alles wat aan je wordt toebedeeld.

Reflectievraag:
Welke projecten in jouw organisatie lopen door omdat stoppen moeilijker voelt dan doorgaan?

3. Accountability zonder echte beslissingsmacht werkt niet meer

Veel deelnemers aan het webinar herkenden de spanning: je bent verantwoordelijk voor resultaten, maar hebt niet de formele autoriteit om besluiten te nemen. Klassieke RACI‑modellen schieten tekort in een tijd waarin snelle beslissingen nodig zijn. Volgens Nieto‑Rodriguez wordt dit één van de kenmerken van de projectgedreven organisatie: decentraliseren van beslissingen en het wegnemen van bottlenecks.

Voor projectprofessionals betekent dit:

• meer behoefte aan real authority op teamniveau,
• een ander type sponsorship, en
• leiders die écht betrokken zijn in plaats van op papier.

Reflectievraag:
Waar word jij verantwoordelijk gehouden zonder dat je bevoegdheden hebt om te handelen en wat doet dat met je werkdruk?

4. Minder methodologie, meer volwassen oordeelsvorming

Opvallend: er was weinig vraag naar “weer een nieuw framework”. De roep ging over ervaring, contextbegrip en goed professioneel oordeel. Dit sluit aan bij bredere trends die ook elders in de literatuur worden beschreven: moderne projecten vragen minder om standaardisatie en meer om situationeel leiderschap, adaptief vermogen en ervaring. Ook in HBR‑artikelen over de “Project‑Driven Organization” wordt dit onderstreept.

Reflectievraag:
Waar is beter vakmanschap belangrijker dan betere methodologie in jouw huidige projecten?

5. De uitdagingen zijn wereldwijd hetzelfde

Of organisaties klein, middelgroot of multinationaal zijn: overal klinken dezelfde patronen. Zelfs MKB-bedrijven blijken inmiddels projectgedreven te werken, ze gebruiken alleen andere woorden. Dit bevestigt wat het boek eveneens stelt: de project economy is niet beperkt tot grote corporates, maar vormt een universeel organiserend principe van moderne bedrijfsvoering.

Reflectievraag:
Welke patronen herken jij in organisaties waarmee je werkt, ongeacht schaal of sector?

6. De conversatie is nog maar net begonnen

Het webinar eindigde niet omdat het gesprek klaar was, maar omdat de tijd op was. De behoefte aan open, eerlijke gesprekken over de échte uitdagingen zoals overbelasting, prioritering, rolverwarring, transformatiedruk is groter dan ooit. Daarom zijn er nu Open Office Hours gestart, speciaal bedoeld om dit gesprek voort te zetten.

Dit is precies waar ook de projectprofessionals van BPUG in kunnen excelleren: door ervaringen te delen, dilemma’s bespreekbaar te maken en elkaar te helpen bij volwassenwording van ons vakgebied.

Conclusie: De toekomst van projectmanagement vraagt ander leiderschap

De kern van alle besproken thema’s is misschien wel deze:
Projectmanagement verschuift van een uitvoerend vak naar een strategisch leiderschapsvak.

In een tijd waarin projecten het primaire voertuig zijn voor transformatie, worden projectprofessionals:

• strategisch adviseur
• portfoliokriticus
• organisator van besluitvorming
• bewaker van schaarse aandacht
• gids in complexiteit en tempo

Dit vraagt een ander soort professionaliteit — en een andere plek in de organisatie.

Wil je verder praten?

Dit artikel is bedoeld als uitnodiging tot reflectie. Herken jij deze thema’s in je eigen praktijk? Wat zou BPUG hier als community mee moeten? Laat het ons weten — het gesprek begint bij jou.